Na het stadje Füssen staat Neuschwanstein op het "programma". We moeten ruim een uur wachten voor we aan de beurt zijn voor de rondleiding. Die duurt krap een half uurtje. Binnen mogen geen foto's gemaakt worden. We hebben een boekje gekocht. In m'n album ga ik er wel iets van inzetten. Veel kleuren gebruikt. Daarna klimmen we nog wat hoger de berg op voor een algehele aanblik van het kasteel. Tegenover Neuschwanstein ligt het gele kasteel Hohenschwangau. Hier zijn we niet in geweest.
Op de terugweg in de buurt van Morgenbach doemt dit meer ineens op. Cees moet stoppen van me. Ik moet eruit. Mooie luchten, bergen op de achtergrond, mooie weerspiegelingen, een paar vissers in een houten hutje èn mooi licht! Wat wil je nog meer? Het is hier erg drassig en ik zak hier en daar tot aan mijn enkels in de drassigheid. Maar dat kan me even niks schelen.
24-4

We gaan vandaag naar Linderhof. Net als Neuschwanstein was ook dit een verblijf van Ludwig. Niet zo heel groot maar wederom protserig en met veel kleur. In de tuin staan ook nog een paar oosters ogende "bijgebouwen" en er is een heuse nepgrot gebouwd hier waar hij in zijn eentje zat om naar een orkestje te luisteren. (De man was duidelijk een echte einzelgänger).

Onderweg hangen slierten wolk tussen de bergen. Apart.
De nepgrot compleet met een meertje en een bootje.
Interieur van bovenstaand gebouwtje.
Hierna gaan we richting de Zugspitze, de hoogste berg van Duitsland (2962 meter). Helaas de gondel gaat niet en de top is in wolken en mist gehuld. Er gaat wel een tandradbaan maar omdat er nu toch niets te zien valt op de top laten we dit aan ons voorbijgaan. We lopen naar de naastgelegen Eibsee. Wauw die is mooi! Geheel rimpelloos ligt die er bij vandaag. We lopen er helemaal omheen. Halverwege ondervinden we dat het verder is dan ingeschat, maar ja teruglopen is net zover als verder lopen. Maar het is iedere stap waard. Het water is verschillend van kleur en de bergen weerspiegelen erin.
Garmisch-Partenkirchen. De springschans en het Olympisch stadion zijn duidelijk vergane glorie. Er wordt wel aan gewerkt om het op te knappen. Vroeger thuis als kind was dat "verplichte kost" op nieuwjaarsdag, dat gespring en het nieuwjaarsconcert. Hoera, nu hoef ik gelukkig nooit meer te kijken!! Ik maak een vreugdesprongetje ;-) De nabij gelegen Partnachklamm is helaas nog gesloten, we kunnen slechts een glimp opvangen.
25-4

Het regent helaas weer. Maar we laten ons niet kennen en gaan nog eens een klamm proberen. Bij Hammersbach heb je de Höllentalklamm. Het pad gaat stijl omhoog en is hier en daar moeilijk begaanbaar. Tot twee keer toe houdt het zelfs een beetje op en moeten we een watervalletje overklauteren. Als we dan drijfnat aankomen bij de ingang van de klamm blijkt ook deze gesloten te zijn. Grrrr... een bord beneden zou prettig zijn. De weg naar beneden wordt ons gewezen door een medewerkster die er aan het werk is en verloopt een stuk makkelijker. Al met al is het nat worden toch wel de moeite waard van het watergeweld wat we wel kunnen zien.
's-Middags klaart het op en zelf zijn we ook weer opgedroogd en we lopen Oberammergau nog een keer in. Ik koop een groene regenjas (die komt in Nederland ook altijd van pas). We lopen het dorp een beetje uit en komen op een hooggelegen wandelpad vanwaar je een mooi uitzicht op het dorp hebt. Ook hier komen we weer watervalletjes tegen.
Het weer is redelijk helder vandaag en voor we aan onze tocht richting huis via de Romantische Strasse beginnen rijden we nogmaals naar de Zugspitze. We boffen, de gondel gaat vandaag wel omhoog. Het uitzicht boven is letterlijk en figuurlijk oogverblindend. Zo fel heb ik het nog niet mee gemaakt aan de ogen. Je kunt ze bijna niet openhouden zo fel is het licht op de top. Er is een flink pak sneeuw gevallen afgelopen nacht. Daardoor kun je het laatste stukje net niet bereiken. Er is daar nog niet geruimd als wij er zijn.
26-4
Zelfs hierboven hebben ze een meiboom neer gezet. Vraag me eigenlijk wel af hoe ze dat ding boven hebben gekregen...
Terug naar beneden gaan we met de tandradbaan. Dat levert na de tunnel een mooi uitzicht op over de Eibsee.
Hiervandaan rijden we, een stukje via Oostenrijk, naar de Breitnachklamm. Helaas, het is echt het verkeerde jaargetijde voor klammen, ook gesloten, maar gelukkig hier wel een aankondiging op de parkeerplaats. Door naar Friedberg waar we twee nachten zullen blijven. Onderweg een korte stop op een parkeerplaats. Uitzicht op het plaatsje Nesselwang.
Uitzicht vanaf de Zugspitze op de Eibsee.
Terug naar het voorgaande van de vakantie.
Verder naar het vervolg van de vakantie